zövq

is. <ər.>
1. Hər hansı bir xoş təəssüratdan duyulan sevinc hissi, məmnunluq hissi; ləzzət, həzz, nəşə. Sən mükafatını insanlığa xidmətində ara; Əbədi zövq, təsəllini həqiqətdə ara. A. S.. Həm zövqüdür, həm cövrüdür ömrün, o, həyatın; İnsanı ucaldan da, qocaldan da məhəbbət. B. V.. <Sultan:> Dünyada şad xəbərin intizarını çəkməkdən böyük zövq ola bilməz, qardaşoğlu. İ. Hüseynov. // Şəhvani ləzzət. <Sevil:> Sən <Balaş> hər gün bir dəqiqəlik zövqün üçün tuş gəldiyin hər bir qadına göz basırkən, kimsə sənə namussuz demirdi. C. C.. Zövq almaq – ləzzət almaq, həzz almaq, xoşlanmaq, nəşələnmək. Bu oxumaqdan heç bir zövq almadım. – <Solmaz:> Mən istərdim ki, mənim gözəlliyimdən bütün dünya zövq alsın. C. C.. Zərrə zövq almıram dəbdəbələrdən; Ömrü mahnılarla vururam başa. S. Rüst.. Güzgü də zövq alır gözəlliyindən; Səni güzgüyə də qısqanıram mən. B. V.. Zövq çəkmək – bax zövq almaq. Zövq əhli – kefcil adam haqqında. Bülbül istər gülü, zövq əhli sevər cananı; Hər bir aşiq sevir öz sevgili cananəsini. Vahid. Zövq vermək – ləzzət vermək, nəşə vermək, kef vermək. Bu musiqi bizə böyük zövq verdi. – Zövq verməz dəxi, eşq əhlinə şirin dəhənin. S. Ə. Ş.. . . Bu gün <Ruxsarənin> öz ayağı ilə gəlməsi Sübhanverdizadəyə hədsiz bir zövq verdi. S. R.. Zövqə batmaq – bax zövq almaq. Zövqə dalmaq – zövqə qapılmaq, zövq içində olmaq. Şimdi Sənan yatıb da röyadə; Zövqə dalmış behişti-əladə. H. C.. Zövqə gəlmək – zövqlənmək əhvalı yaxşılaşmaq, kefi durulmaq. Zövqə yatmaq (yaratmaq) – xoşa gəlmək, bəyənilmək, estetik tələblərə cavab vermək. Zövqünü oxşamaq – bax zövq vermək. Təbiət öz gözəlliyi və təravəti ilə insanlara təsir edir, zövqünü oxşayır.
2. Gözəllik, hüsn. Mirzağa deyirdi: – Sən bilməyirsən, Cəmilə! Xəlvət bir guşəyə çəkilib ikili yaşamağın başqa bir zövqü vardır. S. H.. Nə xoş gəlib bu qış, bu qar; Qışın da başqa zövqü var. M. D..
3. Gözəlliyi, incəliyi hiss etmə, duyma, seçmə, başa düşmə qabiliyyəti; estetik duyğu. Zövq ilə geyinmək. Onun incə zövqü var. – Biləks, onda «Fərhad və Şirin» dastanına qiymət qoya biləcək qədər bədii zövq yoxdur. M. S. O.. <Nadir bəy:> Məncə gözəllik zövqə aid bir şeydir. H. C.. Zövq ilə – incəliklə, incə duyğu ilə, estetik tələblərə uyğun surətdə. Burada hər şey zövq ilə sahman olunmuşdu. H. Seyidbəyli.
4. Meyil, həvəs, istək. Qulluq zamanı öz fitri zövqümə görə, mütaliə və təhsilimdən qalmadım. M. F. A.. Eyni zamanda sənin zövq və marağının əleyhinə olaraq, özünə sevgi elan edən adamları da cəzalandırmağa haqqın yoxdur. M. S. O..
5. Əyləncə, şadlıq, kef, səfa. Zövq içində yaşamaq. O, bütün zövqümüzü pozdu. – Göy səmti açıldıqca könüllər də açıldı; Dünya üzünə zövq, səfa endi, saçıldı. A. S.. Çalın, oxuyun! Biz də uzaqdan zövqünüzdə iştirak edəriz. H. C..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • zövq-səfa — <ər.> bax zövq 5 ci mənada. Bir ay belə zövq səfa ilə vaxt keçirib, yazıq Əsmaya yenə bir xəbər yollamadılar. «Lətif şah». <Kərəm:> Gəl sürək dünyanın zövqsəfasını; Boyna dolamağa qol gəlsin, gəlsin! «Əsli və Kərəm» …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • zövq — ə. dad, ləzzət; 2) beş duyğudan biri olan dadbilmə duyğusu; 3) ləzzət alma, həzz alma; 4) əyləncə, kef; 5) həvəs …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zövqəfza — ə. və f. zövq artıran, kef verən; əyləncəli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zövqü səfa’ — ə. zövq və səfa …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zövqiyyat — ə. «zövq» c. t. 1) estetik zövq; 2) estetika …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • məzaq — ə. zövq, ləzzət, dad …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • sahibməzaq — ə. zövq sahibi; zövqlü …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • zayiq — ə. zövq alan, ləzzət alan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • əzvaq — ə. «zövq» c. zövqlər …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • kam — 1. is. <fars.> 1. Arzu, məqsəd, məram, murad. Neçə ildir gözümüzü Mürsəlin toyuna dikmişik, bu bizim üçün böyük kamdır. . . A. Ş.. Zaman bizdən kam alıbdır; Daha ürək qocalıbdır; Bizdən ancaq ad qalıbdır; Nə sən gülsən, nə mən bülbül. B. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.